تبليغاتX
موج پیشرو - هنر زنده ماندن در شرايط سخت / زندگي گروهي

موج پیشرو

ثمره رویای خدمت به وطن است

هنر زنده ماندن در شرايط سخت / زندگي گروهي

 

 

گزارش یک دوره دو روزه آموزشی هنر زنده ماندن در شرایط سخت

با هدف آشنا نمودن شرکت کنندگان به نقش فردی در زندگی گروهی

 

 

این متن توسط یکی از شش نفر حاضر در این دوره نوشته شده است

 

تمامي اتفاقات آموزشي سفر

 

يه نوعي آموزش رو بمباران اطلاعاتي مي‌گن كه ما تو اين دو روزه بمباران اطلاعاتي شديم و بايد راجع بش فكر كنيم و زمان بگذره تا كم كم بفهميم چي شد.

 

اولش كه عهد و شرط شد، به اين فكر كردم كه من كه عمرن نه تذكر بگيرم نه هيچي لاقل حرف نزدن رو بلدم كه جايي كه قراره حرف نزنيم ، حرف نزنم!

كم كم كه متوجه شدم هدف مهارت زندگي گروهيه برام كم كم روشن شد كه نبايد در جايي كه جاش نيست شوخي كرد. تأخير كرد . بايد هواي همديگر رو داشت. مثل ادمهاي خوب واقعي همديگرو دوست داشت. مواظب سلامتي هميگه باشيم. حواسمون به سيري و گرسنگي ، ضعف و ناخوشي همديگه باشه و هر جور كه مي تونيم كمك كنيم تا اون ضعف و ناخوشي رفع بشه يا حداقل شه. به نظرات همديگه احترام بذاريم. همين طور به نظرات خودمون احترام بذاريم. هدفمند باشيم و براي رسيدن به هدف همه‌ي جوانب رو در نظر بگبريم . هدف رو خوب ببينيم و حسش كنيم. با هم فكر كنيم همه‌ي جوانب رو حتي به چشم هم ببينيم بعد وارد عمل بشيم. اوني كه ضعيف تره رو حتمآ حمايت كنيم. از هم ديگه ياد بگيريم و به هم ديگه ياد بديم. خوب گوش كنيم. به هم ديگه هم خوب گوش كنيم. خوب ببينيم. دست همديگه رو بگيريم. اين شايد اولين چيزي بود كه ياد گرفتم و از نويد ياد گرفتم. موقع از قايق پياده شدن پياده شد و صبر كرد و دست من رو گرفت كمك كرد تا من هم پياده شم و من چه حس خوبي پيدا كردم.

 

كوچكترين كار وقتي كه يك تيم با هم هستند حتي شخصي ترين كار به گروه ربط داره و منافع شخصي و جمعي گره خوردن. آقا از توالت رفتن كه شخصي تر نيست كه هست!!!

هم مواظب خودمون باشيم كه آسيبي نبينيم كه گروه آسيب نبينه و هم مراقب همديگه باشيم كه دوستامون آسيبي نبينن كه گروه آسيب نبينه.توانايي هامون رو بالا ببريم تا در گروه مؤثر تر و كارايي‌امون بيشتر باشه و بيشتر و بهتر به هم كمك كنيم. خطري متوجه گروهمون نكنيم و كاري كنيم كه گروهمون بهتر بشه. هممون بهتر بشيم كه گروه بهتر بشه. شهامت و اعتماد به نفس داشته باشيم و به همديگه هم شهامت و اعتماد به نفس بديم.

اشتباهمون رو بپذيريم و بر ادامه‌ي اون و يا توجيه اون پافشاري نكنيم. اگه خطري كه به احتمال زياد براي گروه پيش مي‌اومد به هر دليلي پيش نيومد اصرار نكنيم كه پيش بياد. از همه‌ي فرصتامون استفاده كنيم.

اگر حتي يه كاري ظاهري انفرادي داشت گول نخوريم و با تفكر جمعي (و با توجه به هدف)  با موضوع برخورد كنيم.

گروه و تفكر گروهي رو فراموش نكنيم. مربي و سرپرست گروه هم جزو گروهه.

كاري كنيم كه دلهامون به هم نزديك بشه.

تفكر مثبت داشته باشيم واقلآ بدبين نباشيم. پاي گروه وايسيم منافع اون ارجحيت بدبم. با خودمون و بقيه راحت و روراست باشيم.

چيزي كه نمي دونيم و الكي نگيم. نخوايم اثبات كنيم بلديم يا گوش كرديم يا مي‌دونيم يه چيزي در بياريم از خودمون و بقيه رو هم گمراه كنيم. مسخره نكنيم. همديگرو گرم كنيم. خجالت نكشيم.

 

و اينكه عجب گروه بينظيري داريم تو خونه. و اينكه ميشه تو خونه هم خانواده رو يه گروه ارزشمند و خاص ديد كه اعضاش پدرمه ، مادرمه و خواهرمه و برادرم.

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم مهر 1386ساعت 9:2  توسط مهندس علیرضا سعیدی